هیسترکتومی یا عمل برداشتن رحم یکی از رایج‌ترین جراحی‌های زنان است که زمانی انجام می‌شود که روش‌های درمانی دیگر برای کنترل بیماری مؤثر نباشند.

این جراحی ممکن است برای درمان فیبروم رحم، آندومتریوز، خونریزی‌های شدید، افتادگی رحم یا برخی سرطان‌های زنان انجام شود.

بسیاری از بانوان پیش از عمل، درباره عوارض هیسترکتومی، تأثیر آن بر یائسگی، رابطه جنسی، بارداری و کیفیت زندگی سؤال دارند.

آگاهی از مراقبت بعد از عمل و رعایت توصیه‌های پزشکی، نقش مهمی در کاهش عوارض و کوتاه شدن دوران نقاهت دارد.

در این مقاله به‌صورت کامل با انواع هیسترکتومی، دلایل انجام، مزایا، عوارض کوتاه‌مدت و بلندمدت، مراقبت‌های ضروری و روند بهبودی پس از جراحی آشنا خواهید شد.

هیسترکتومی چیست؟

به عمل جراحی گفته می‌شود که از طریق آن اقدام به برداشتن رحم می ‌کنند.

به دلایل مختلفی امکان دارد که پزشک برداشتن رحم را برای فردی تجویز نماید که به عمل برداشتن آن هیسترکتومی می ‌گویند و از طریق آن در وجود درد های مزمن، عفونت، سرطان و غیره درمان می‌ گردد‌.

متناسب با دلیل جراحی میزان برداشتن رحم را مشخص می ‌کنند.

در اکثر مواقع پزشک برداشتن کل رحم را مناسب دانسته و امکان دارد در طی آن اقدام به برداشتن لوله ‌های فالوپ و تخمدان‌ ها نیز بکند.

تولید استروژن و هورمون‌ های جنسی طریق تخمدان‌ ها صورت می‌ گیرد و تخمک از طریق لوله ‌های فالوپ وارد رحم می‌ گردد. با انجام این جراحی فرد دیگر پریود نشده و باردار نمی ‌گردد.

رحم باعث پرورش دادن تخمک باور شده و تبدیل آن به جنین می‌ گردد. همچنین شبکه‌ های عصبی و عروقی موجود در داخل رحم، موجب انتقال خون به لگن و بخش های خارجی دستگاه‌ تناسلی از جمله واژن، کلیتوریس و همچنین لابیا می ‌گردد.

انواع هیسترکتومی

نوع هیسترکتومی	چه بخشی برداشته می‌شود؟	موارد کاربرد
هیسترکتومی کامل (Total)	رحم و دهانه رحم	فیبروم‌های بزرگ، خونریزی‌های شدید، آندومتریوز، برخی سرطان‌ها
هیسترکتومی جزئی (Subtotal/Supracervical)	بخش بالایی رحم؛ دهانه رحم حفظ می‌شود	در برخی بیماری‌های خوش‌خیم و با تشخیص پزشک
هیسترکتومی رادیکال (Radical)	رحم، دهانه رحم، بخشی از بافت‌های اطراف و قسمت فوقانی واژن	درمان سرطان دهانه رحم یا برخی سرطان‌های پیشرفته زنان
هیسترکتومی همراه با سالپنگواوفورکتومی	رحم به همراه یک یا هر دو تخمدان و لوله‌های فالوپ	سرطان، اندومتریوز شدید یا کاهش خطر سرطان در افراد پرخطر

ابتدا شرایط بیمار را مورد بررسی قرار می ‌دهند و سپس با توجه به آن یکی از انواع روش ‌های هیسترکتومی را مورد استفاده قرار می دهند. از جمله روش‌ های هیسترکتومی عبارتند از:

انجام هیسترکتومی کامل

در این روش اقدام به برداشتن رحم و دهانه رحم می‌ کنند اما به تخمدان ‌ها کاری ندارد و در جای خود باقی می مانند.

انجام هیسترکتومی جزئی

در این روش اقدام به برداشتن بخش فوقانی رحم کرده و به دهانه ی رحم کاری نداشته و در جای خود باقی می ‌ماند.

انجام هیسترکتومی رادیکال

این روش نیز در واقع همان هیسترکتومی کامل است و از طریق آن اقدام به برداشتن بافت‌ های اطراف رحم می ‌کنند و در مواقعی که فرد به سرطان رحم مبتلا باشد تجویز می‌ گردد.

انجام هیسترکتومی واژینال

در این روش از طریق واژن اقدام به برداشتن رحم می‌ کنند و جز روش ‌های کم تهاجمی محسوب می‌شود و دوره نقاهت کوتاهی دارد.

چه کسانی به هیسترکتومی نیاز دارند؟

هیسترکتومی جراحی است که پزشکان برای درمان بیماری‌ هایی در زنان آن را تجویز می ‌کنند و معمولاً به دلایل زیر صورت می‌ گیرد:

• برای درمان فیبروم های رحمی که باعث ایجاد دردی مزمن در ناحیه ی لگن می گردد.
• برای درمان التهاب در لگن و بیماری آندومتریوز
• برای درمان پرولاپس رحم
• برای درمان خونریزی‌ رحم که ناشی از وجود فیبروم است
• برای درمان پریودی ‌های سنگین و وجود خونریزی‌ های شدید
• برای درمان سرطان رحم و تخمدان و سرطان دهانه ی رحم
• برای درمان افتادگی رحم

کاندید های مناسب انجام هیسترکتومی

آن دسته از بانوانی که مبتلا به بیماری فیبروم رحم، وجود افتادگی در رحم، ابتلا به آندومتریوز و یا سرطان رحم هستند کاندید مناسبی برای استفاده از این روش جهت درمان هستند.

مزایا عمل هیسترکتومی

• رهایی از خونریزی‌های شدید و غیرقابل‌کنترل رحمی
• درمان فیبروم‌ها، پولیپ‌ها و توده‌های رحمی مشکل‌ساز
• کاهش دردهای مزمن لگنی و مشکلات ناشی از آندومتریوز
• پیشگیری از بروز سرطان رحم یا دهانه رحم در موارد پرخطر
• بهبود کیفیت زندگی و افزایش آرامش روحی و جسمی

هیسترکتومی به‌عنوان یکی از جراحی‌های متداول زنان، زمانی توصیه می‌شود که مشکلات رحمی بر کیفیت زندگی فرد تأثیر جدی گذاشته باشند.

این عمل می‌تواند رهایی قابل‌توجهی از خونریزی‌های مکرر، دردهای لگنی و علائم آزاردهنده فراهم کند و فرد را به زندگی روزمره‌ای بدون دغدغه بازگرداند.

یکی از برجسته‌ترین مزایای این جراحی، کنترل و درمان قطعی فیبروم‌های رحمی است؛ چراکه بسیاری از زنان از رشد بی‌رویه این توده‌ها رنج می‌برند.

در بیماران با زمینه ژنتیکی یا سابقه خانوادگی سرطان، انجام هیستروکتومی می‌تواند نقش پیشگیرانه داشته باشد.

از منظر روانی نیز، رفع مشکلات جسمی ناشی از اختلالات رحمی به بهبود روحیه، افزایش انرژی و بازگشت به فعالیت‌های اجتماعی و شغلی کمک شایانی می‌کند.

بنابراین هیستروکتومی نه‌تنها یک مداخله درمانی، بلکه ابزاری برای ارتقای کیفیت زندگی زنان محسوب می‌شود.

عوارض هیسترکتومی

هیسترکتومی مانند هر عمل جراحی دیگری، علاوه بر مزایای درمانی، ممکن است با عوارض کوتاه‌مدت یا بلندمدت همراه باشد.

شدت و احتمال بروز این عوارض به عواملی مانند نوع جراحی (باز، لاپاراسکوپی یا واژینال)، سن بیمار، بیماری‌های زمینه‌ای و اینکه آیا تخمدان‌ها نیز برداشته شده‌اند یا خیر، بستگی دارد.

بسیاری از این عوارض با رعایت مراقبت‌های پس از عمل و پیگیری منظم توسط پزشک قابل پیشگیری یا کنترل هستند.

عوارض کوتاه مدت هیسترکتومی

در روزها و هفته‌های ابتدایی پس از عمل، برخی عوارض موقتی ممکن است ایجاد شوند که معمولاً با درمان مناسب برطرف می‌شوند. شایع‌ترین عوارض کوتاه‌مدت عبارت‌اند از:

• خونریزی: مشاهده مقدار کمی خونریزی یا لکه‌بینی در روزهای اول طبیعی است، اما خونریزی شدید یا مداوم نیاز به بررسی فوری دارد.
• درد: احساس درد در محل جراحی یا ناحیه لگن تا چند هفته طبیعی است و معمولاً با داروهای تجویز شده کنترل می‌شود.
• عفونت: عفونت محل بخیه، واژن یا مجاری ادراری ممکن است با علائمی مانند تب، ترشح بدبو یا درد شدید همراه باشد.
• لخته شدن خون: کاهش تحرک پس از جراحی می‌تواند خطر تشکیل لخته در پاها را افزایش دهد، به همین دلیل راه رفتن زودهنگام و استفاده از جوراب ضد آمبولی توصیه می‌شود.
• آسیب به مثانه یا حالب: در موارد نادر، هنگام جراحی ممکن است مثانه یا مجاری ادراری آسیب ببینند که معمولاً همان زمان ترمیم می‌شوند.
• آسیب به روده: اگرچه شیوع کمی دارد، اما در برخی بیماران ممکن است روده در حین جراحی آسیب ببیند و نیاز به درمان تکمیلی داشته باشد.

عوارض هیسترکتومی در طولانی مدت

اگرچه بسیاری از زنان پس از هیسترکتومی بدون مشکل خاصی به زندگی عادی بازمی‌گردند، اما برخی افراد ممکن است در ماه‌ها یا سال‌های بعد از جراحی با عوارضی مواجه شوند.

احتمال بروز این مشکلات به عواملی مانند سن، وضعیت سلامت، نوع جراحی و اینکه تخمدان‌ها نیز برداشته شده‌اند یا خیر، بستگی دارد. مهم‌ترین عوارض طولانی‌مدت هیسترکتومی عبارت‌اند از:

• خشکی واژن: کاهش سطح هورمون استروژن، به‌ویژه پس از برداشتن تخمدان‌ها، می‌تواند باعث خشکی واژن، سوزش و درد هنگام رابطه جنسی شود.
• افت میل جنسی: برخی زنان پس از جراحی کاهش میل جنسی را تجربه می‌کنند که می‌تواند ناشی از تغییرات هورمونی، نگرانی‌های روانی یا درد هنگام رابطه باشد.
• تغییرات هورمونی: اگر تخمدان‌ها برداشته شوند، تولید هورمون‌های زنانه به‌طور ناگهانی کاهش پیدا می‌کند و علائم کمبود استروژن ظاهر می‌شود.
• یائسگی زودرس: برداشتن هر دو تخمدان باعث شروع فوری یائسگی شده و علائمی مانند گرگرفتگی، تعریق شبانه، اختلال خواب و نوسانات خلقی را به همراه دارد.
• بی‌اختیاری ادرار: در برخی زنان، به‌ویژه افرادی که سابقه زایمان‌های متعدد یا ضعف عضلات لگن دارند، احتمال نشت ادرار پس از جراحی افزایش می‌یابد.
• افتادگی کف لگن: خارج شدن رحم ممکن است در بعضی بیماران باعث تغییر در حمایت ساختارهای لگن شده و احتمال افتادگی مثانه یا واژن را در سال‌های بعد افزایش دهد.
• پوکی استخوان: کاهش استروژن پس از برداشتن تخمدان‌ها می‌تواند سرعت کاهش تراکم استخوان را بیشتر کرده و خطر شکستگی را افزایش دهد.
• افزایش خطر بیماری‌های قلبی: زنانی که در سنین پایین تخمدان‌های خود را از دست می‌دهند، در صورت عدم کنترل عوامل خطر، ممکن است بیشتر در معرض بیماری‌های قلبی و عروقی قرار بگیرند.
• افسردگی و اضطراب: از دست دادن توانایی بارداری، تغییرات هورمونی یا نگرانی درباره سلامت می‌تواند در برخی زنان باعث افسردگی، اضطراب یا کاهش اعتمادبه‌نفس شود.
• مشکلات روانی و عاطفی: برخی بیماران تا مدتی احساس غم، استرس یا تغییر در تصویر ذهنی از بدن خود را تجربه می‌کنند که معمولاً با حمایت خانواده، مشاوره و پیگیری پزشکی قابل کنترل است.

بروز این عوارض در همه زنان یکسان نیست و بسیاری از افراد با رعایت مراقبت‌های پس از عمل، تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و مراجعه منظم به پزشک، زندگی طبیعی و باکیفیتی خواهند داشت.

عوارض بعد از برداشتن رحم و تخمدان

برداشتن همزمان رحم و تخمدان‌ها نسبت به هیسترکتومی ساده، تغییرات بیشتری در بدن ایجاد می‌کند؛ زیرا با خارج شدن تخمدان‌ها، تولید هورمون‌های زنانه به‌طور ناگهانی متوقف می‌شود.

مهم‌ترین عوارض بعد از برداشتن رحم و تخمدان عبارت‌اند از:

• یائسگی زودرس و ناگهانی همراه با گرگرفتگی و تعریق شبانه
• خشکی واژن و درد هنگام رابطه جنسی
• کاهش میل جنسی در برخی از زنان
• اختلالات خواب و احساس خستگی مداوم
• نوسانات خلقی، اضطراب و افسردگی
• افزایش خطر پوکی استخوان به دلیل کاهش استروژن
• افزایش احتمال بیماری‌های قلبی و عروقی در برخی افراد، به‌ویژه در سنین پایین
• تغییرات هورمونی که ممکن است کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهد

شدت این عوارض در همه افراد یکسان نیست و به سن، وضعیت سلامت و شرایط هورمونی بیمار بستگی دارد.

مراجعه منظم به پزشک، رعایت سبک زندگی سالم، مصرف کلسیم و ویتامین D، فعالیت بدنی و در صورت نیاز هورمون‌درمانی می‌تواند به کاهش بسیاری از این مشکلات و حفظ کیفیت زندگی کمک کند.

پیشگیری از عوارض پس از هیسترکتومی

برای جلوگیری از عوارض پس از هیستروکتومی، رعایت اصول مراقبتی نقش کلیدی دارد.

نخستین گام، پیروی دقیق از دستورات پزشک است مصرف داروها در زمان مقرر، پرهیز از فعالیت‌های سنگین و رعایت بهداشت شخصی می‌تواند احتمال عفونت یا خونریزی را به حداقل برساند.

تغذیه سالم و نوشیدن مایعات کافی نیز در بهبود عملکرد دستگاه گوارش و جلوگیری از یبوست مؤثر است.

از آنجا که یبوست می‌تواند فشار به بخیه‌ها وارد کند، مصرف میوه‌ها، سبزیجات و غلات سبوس‌دار توصیه می‌شود.

اجتناب از دخانیات و الکل به روند بهبود کمک شایانی می‌کند.

در نهایت، مراجعه منظم به پزشک و انجام ویزیت‌های دوره‌ای برای کنترل علائم و بررسی وضعیت بخیه‌ها ضروری است.

پایبندی به این اقدامات، احتمال بروز عوارضی همچون عفونت، لخته خونی یا مشکلات مثانه را به میزان چشمگیری کاهش می‌دهد.

آمادگی ‌های لازم برای عمل هیسترکتومی

• پیش از انجام جراحی هرگونه اطلاعاتی در رابطه با این جراحی را از پزشک خود دریافت کرده و با آسودگی خاطر نسبت به انجام آن اقدام کنید.
• هرگونه دارویی که مصرف می ‌کنید و یا وجود حساسیت به دارو را به پزشک خود اطلاع دهید.
• در مورد نوع بیهوشی که برای عمل استفاده می‌شود اطلاعات لازم را به دست آورید.
• فردی را جهت همراهی خود بعد از انجام عمل، با خود به بیمارستان ببرید.
• مصرف هرگونه داروی رقیق کننده خون را از یک هفته پیش از عمل قطع کنید.
• استفاده از سیگار و یا دخانیات را از یک هفته پیش از عمل قطع کنید.
• هرگونه آزمایش و یا نمونه برداری که لازم است را پیش از انجام عمل انجام دهید.
• باید برای انجام عمل از شب قبل ناشتا بود.
• باید شب قبل از عمل دوش گرفت و ناحیه واژن را تمیز نمود.

آزمایشات مورد نیاز پیش از انجام جراحی هیسترکتومی

قبل از انجام جراحی برای بررسی سرطان یک سری آزمایشات برای بیمار تجویز می ‌گردد که بیمار باید آنها را انجام دهد زیرا نتیجه آزمایش در روند درمان و نوع جراحی بسیار تاثیرگذار است.

• انجام دادن تست پاپ اسمیر که سلول‌ های غیر طبیعی موجود در دهانه رحم را بررسی می‌ کند.
• نمونه برداری از بافت ‌های آندومتر که وجود سلول ‌های غیر طبیعی در بافت‌ های پوشش رحم را در ابتلا به سرطان بررسی می کند.
• انجام سونوگرافی از لگن که از طریق آن اندازه فیبروم های موجود در رحم، کیست های رحمی و پولیپ آندومتر مشخص می گردد.

چگونگی انجام هیسترکتومی

این عمل جراحی تحت بیهوشی صورت می‌ گیرد مدت زمانی یک الی دو ساعته برای انجام آن لازم است.

• پیش از شروع عمل با استفاده از کاتتر ادراری و وارد کردن آن به مثانه اقدام به تخلیه مثانه کرده و در طول عمل نیز این کاتتر در جای خود باقی می‌ ماند.
• شکم و واژن را با استفاده از محلولی استریل کرده.
• پزشک با توجه به نوع جراحی اقدام به ایجاد برشی در ناحیه شکم می ‌کند. چنانچه برش عمودی باشد از قسمت زیر ناف شروع شده و تا استخوان اندام تناسلی ادامه پیدا می ‌کند و در برش افقی در قسمت خط بیکینی برشی را ایجاد می کنند‌.
• معمولا فیبروم ‌هایی که بزرگ هستند و توده‌ های سرطانی بزرگ را از طریق برش عمودی خارج می‌ کنند.

شرایط بعد از انجام عمل هیسترکتومی

• قاعدگی دیگر وجود ندارد.
• بارداری دیگر اتفاق نمی‌افتد.
• با انجام عمل هیسترکتومی پیش از یائسگی و برنداشتن تخمدان‌ ها امکان یائسگی زودرس وجود دارد.
• در صورت انجام هیسترکتومی جزئی و وجود دهانه رحم ریسک ابتلا به سرطان همچنان وجود دارد.
• به دلیل کم شدن درد های مزمن و خونریزی های شدید، لذت جنسی فرد حتی ممکن است بعد از این عمل بیشتر شود.
• ممکن است که فرد به دلیل خارج شدن رحم و دیگر باردار نشدن احساس افسردگی پیدا کند.

مقایسه هیسترکتومی و آمبولیزیشن

هر دوی این روش ‌ها برای درمان فیبروم‌ های رحمی و خونریزی‌ های شدید ناشی از آنها مورد استفاده قرار می ‌گیرند.

در روش هیسترکتومی به دلیل آنکه رحم کاملا خارج می‌شود فرد دیگر نمی‌تواند باردار شود.

روش آمبولیزیشن باعث مسدود کردن رگ‌ های خونرسان به فیبروم‌ ها می‌شود و با ایجاد انسداد مانع از خونرسانی به فیبروم‌ ها گردیده و از این طریق باعث درمان فیبروم رحمی میشود و تاثیری روی بارداری فرد ندارد و معمولا افرادی که تمایل به خارج کردن رحم خود ندارند برای درمان خونریزی‌ رحم از این روش استفاده می کنند.

ویژگی	هیسترکتومی	آمبولیزاسیون رحم
روش درمان	برداشتن کامل یا بخشی از رحم	مسدود کردن رگ‌های خون‌رسان به فیبروم
هدف درمان	درمان قطعی بیماری‌های رحم	کوچک کردن فیبروم و کاهش علائم
حفظ رحم	خیر	بله
امکان بارداری	وجود ندارد	در بسیاری از موارد حفظ می‌شود
نوع درمان	جراحی	کم‌تهاجمی و بدون جراحی باز
مدت بستری	۱ تا ۳ روز	معمولاً کمتر از ۲۴ ساعت
دوران نقاهت	حدود ۴ تا ۸ هفته	حدود ۱ تا ۲ هفته
احتمال بازگشت فیبروم	بسیار کم یا صفر	امکان رشد مجدد یا نیاز به درمان مجدد وجود دارد
مناسب برای	فیبروم‌های بزرگ، متعدد، سرطان رحم یا خونریزی شدید مقاوم به درمان	فیبروم‌های علامت‌دار در افرادی که مایل به حفظ رحم هستند
تأثیر بر هورمون‌ها	در صورت حفظ تخمدان‌ها معمولاً ندارد؛ با برداشتن تخمدان‌ها باعث یائسگی می‌شود	معمولاً تأثیری بر عملکرد تخمدان و هورمون‌ها ندارد

رژیم غذایی بعد از عمل هیسترکتومی

پس از هیستروکتومی، انتخاب یک رژیم غذایی متعادل و علمی اهمیت ویژه‌ای دارد.

در روزهای ابتدایی، توصیه می‌شود غذاهای سبک، نرم و کم‌چرب مصرف شود تا دستگاه گوارش تحت فشار قرار نگیرد.

سوپ‌های رقیق، سبزیجات پخته و برنج ساده انتخاب‌های مناسبی برای شروع هستند.

از هفته دوم به بعد، می‌توان به‌تدریج غذاهای پرفیبر را اضافه کرد.

میوه‌های تازه مانند سیب، گلابی و پرتقال و سبزیجاتی همچون اسفناج و بروکلی، به کاهش یبوست کمک می‌کنند.

در این مرحله، نوشیدن روزانه ۸ تا ۱۰ لیوان آب نیز برای تسهیل هضم ضروری است.

پروتئین‌های باکیفیت همچون مرغ، ماهی، تخم‌مرغ و حبوبات نقش کلیدی در ترمیم بافت‌ها و بازسازی سلول‌ها دارند.

مصرف ماست پروبیوتیک و لبنیات کم‌چرب نیز به بهبود عملکرد دستگاه ایمنی و حفظ سلامت استخوان‌ها کمک می‌کند.

در کنار این موارد، محدود کردن مصرف قهوه، غذاهای سرخ‌شده و شیرینی‌های سنگین اهمیت زیادی دارد زیرا این خوراکی‌ها می‌توانند روند ترمیم را کند کنند.

یک رژیم غذایی متوازن پس از عمل، نه‌تنها بهبود جسمی را تسریع می‌کند، بلکه بر وضعیت روحی بیمار نیز اثر مثبت دارد.

مدت زمان بهبودی پس از هیسترکتومی

مدت زمان بهبودی پس از هیستروکتومی بسته به نوع جراحی (باز، لاپاراسکوپی یا واژینال) و شرایط جسمی فرد متفاوت است.

معمولاً بیمارانی که با روش لاپاراسکوپی عمل می‌شوند، دوره نقاهت کوتاه‌تری نسبت به عمل باز دارند.

به‌طور کلی، بازگشت نسبی به فعالیت‌های روزمره بین ۴ تا ۶ هفته زمان می‌برد.

در این بازه، رعایت استراحت کافی، اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین و حفظ تعادل در فعالیت‌ها ضروری است.

عدم توجه به این اصول ممکن است منجر به خونریزی یا آسیب به بخیه‌ها شود.

در بلندمدت، بیمارانی که سبک زندگی سالم شامل تغذیه متوازن، فعالیت بدنی ملایم و مراجعات منظم پزشکی را رعایت می‌کنند، سریع‌تر به وضعیت پایدار دست می‌یابند.

بنابراین، صبر و پایبندی به توصیه‌های مراقبتی کلید دستیابی به بهبودی کامل پس از هیستروکتومی است.

سوالات متداول

آیا بعد از هیسترکتومی پریود می‌شویم؟

خیر. پس از هیسترکتومی، به دلیل برداشته شدن رحم، دیگر قاعدگی یا پریود اتفاق نمی‌افتد؛ زیرا خونریزی ماهانه ناشی از ریزش دیواره رحم است و با خارج شدن رحم این فرآیند متوقف می‌شود.

البته اگر تخمدان‌ها در جراحی حفظ شوند، همچنان هورمون‌های زنانه تولید می‌شوند و فرد ممکن است علائم طبیعی چرخه هورمونی مانند حساسیت سینه یا تغییرات خلقی را تجربه کند، اما خونریزی قاعدگی نخواهد داشت.

در صورتی که علاوه بر رحم، تخمدان‌ها نیز برداشته شوند، یائسگی بلافاصله پس از جراحی آغاز می‌شود.

آیا بعد از هیسترکتومی امکان بارداری وجود دارد؟

خیر. پس از عمل هیسترکتومی، امکان بارداری طبیعی وجود ندارد؛ زیرا رحم، محل لانه‌گزینی و رشد جنین، به‌طور کامل یا بخشی از آن برداشته شده است.

حتی اگر تخمدان‌ها حفظ شوند و همچنان تخمک‌گذاری ادامه داشته باشد، به دلیل نبود رحم، جنین نمی‌تواند تشکیل شده و رشد کند.

به همین دلیل، هیسترکتومی یک روش دائمی است و زنانی که در آینده قصد بارداری دارند، باید پیش از انجام این جراحی درباره روش‌های درمانی جایگزین یا حفظ باروری با پزشک متخصص زنان مشورت کنند.

آیا هیسترکتومی باعث یائسگی می‌شود؟

خیر، هیسترکتومی به‌تنهایی باعث یائسگی نمی‌شود.

اگر در جراحی فقط رحم برداشته شود و تخمدان‌ها حفظ شوند، تولید هورمون‌های زنانه ادامه پیدا می‌کند و فرد بلافاصله وارد یائسگی نخواهد شد؛ هرچند دیگر پریود نمی‌شود.

اگر در کنار رحم، هر دو تخمدان نیز برداشته شوند، تولید استروژن و پروژسترون به‌طور ناگهانی متوقف شده و یائسگی زودرس یا جراحی رخ می‌دهد.

در این شرایط ممکن است علائمی مانند گرگرفتگی، تعریق شبانه، خشکی واژن، نوسانات خلقی و اختلال خواب ظاهر شود. بنابراین، بروز یائسگی پس از هیسترکتومی به برداشتن یا حفظ تخمدان‌ها بستگی دارد.

آیا هیسترکتومی روی رابطه جنسی تأثیر دارد؟

در بیشتر زنان، پس از طی کامل دوران نقاهت، هیسترکتومی تأثیر منفی دائمی بر رابطه جنسی ندارد و حتی در افرادی که قبل از عمل دچار درد یا خونریزی شدید بودند، کیفیت رابطه ممکن است بهتر شود.

با این حال، برخی زنان ممکن است کاهش موقت میل جنسی، خشکی واژن یا درد هنگام رابطه را تجربه کنند؛ به‌ویژه اگر تخمدان‌ها نیز برداشته شده باشند.

توانایی رسیدن به ارگاسم معمولاً حفظ می‌شود، زیرا این موضوع بیشتر به عملکرد اعصاب، کلیتوریس و تحریک جنسی وابسته است تا وجود رحم.

در صورت تداوم مشکلات، مراجعه به پزشک و استفاده از درمان‌های مناسب توصیه می‌شود.