آنژیوگرافی یکی از روشهای تصویربرداری پزشکی برای بررسی عروق خونی و شناسایی مشکلاتی مانند تنگی، انسداد، آنوریسم یا سایر تغییرات ساختاری عروق است.
این روش بسته به محل مورد بررسی و هدف پزشک میتواند به شکلهای مختلفی از جمله آنژیوگرافی با کاتتر، سیتی آنژیوگرافی و امآر آنژیوگرافی انجام شود.
در برخی روشها از ماده حاجب برای واضحتر شدن عروق در تصاویر استفاده میشود.
انتخاب روش مناسب به شرایط بیمار، محل عروق مورد بررسی و اطلاعاتی که پزشک به آن نیاز دارد بستگی دارد.
آنژیوگرافی ممکن است برای بررسی عروق قسمتهای مختلف بدن از جمله مغز، گردن، اندامها، شکم، کلیهها و قلب مورد استفاده قرار گیرد.
در این مقاله با آنژیوگرافی، انواع آن، نحوه انجام، آمادگیهای لازم، مدت زمان، عوارض و مراقبتهای بعد از آن آشنا میشوید.
فهرست مطالب
Toggleآنژیوگرافی چیست؟
آنژیوگرافی یک روش تصویربرداری برای مشاهده عروق خونی است که به پزشک کمک میکند ساختار و وضعیت رگها را با جزئیات بیشتری بررسی کند.
بسته به نوع آنژیوگرافی، تصاویر عروق با استفاده از اشعه ایکس و کاتتر، CT یا MRI تهیه میشوند.
در برخی روشها، ماده حاجب وارد جریان خون میشود تا عروق در تصاویر واضحتر دیده شوند.
در آنژیوگرافی کاتتری، یک لوله باریک به نام کاتتر از طریق یک رگ وارد بدن شده و پس از رسیدن به ناحیه موردنظر، ماده حاجب از طریق آن تزریق میشود. سپس تصاویر متعددی از عروق گرفته میشود.
هدف از انجام آنژیوگرافی میتواند تشخیص یا ارزیابی مشکلات عروقی مانند تنگی، انسداد، آنوریسم، لخته، ناهنجاریهای عروقی یا آسیب عروق باشد.
آنژیوگرافی چه چیزی را نشان میدهد؟
آنژیوگرافی میتواند اطلاعاتی درباره وضعیت عروق و مسیر جریان خون در اختیار پزشک قرار دهد.
بسته به نوع آزمایش، ممکن است موارد زیر بررسی شوند:
- تنگی یا باریک شدن رگها
- انسداد عروق
- آنوریسم
- لختههای خونی
- ناهنجاریهای مادرزادی عروق
- تغییرات یا آسیبهای عروقی
- برخی ناهنجاریهای عروقی مرتبط با تومورها
به همین دلیل، آنژیوگرافی فقط یک روش مخصوص بررسی عروق قلب نیست و میتواند برای قسمتهای مختلف بدن مورد استفاده قرار گیرد.
انواع آنژیوگرافی کداماند؟

آنژیوگرافی یک روش تصویربرداری پزشکی است که برای بررسی وضعیت عروق خونی و شناسایی مشکلاتی مانند تنگی، انسداد، گشادشدگی یا برخی ناهنجاریهای عروقی به کار میرود.
نوع آنژیوگرافی بر اساس ناحیهای که نیاز به بررسی دارد انتخاب میشود و ممکن است برای عروق قلب، مغز، ریه، گردن یا اندامها انجام شود.
| نوع آنژیوگرافی | رگ یا ناحیه مورد بررسی | کاربرد اصلی |
| آنژیوگرافی کرونری | عروق قلب | بررسی تنگی و انسداد عروق کرونر |
| آنژیوگرافی مغزی | عروق مغز | بررسی تنگی، آنوریسم و ناهنجاریهای عروقی |
| آنژیوگرافی ریوی | عروق ریه | بررسی مشکلات عروق ریوی |
| آنژیوگرافی کاروتید | شریانهای گردن | بررسی تنگی عروق خونرسان به مغز |
| آنژیوگرافی اندامها | عروق دست و پا | بررسی انسداد و اختلال جریان خون |
آنژیوگرافی کرونری
عروق کرونری رگ هایی هستند که خون همراه اکسیژن را به قلب منتقل می کنند.
برای اینکه قلب بتواند عملکرد پمپ کردن خون به همه ی بدن را به خوبی انجام دهد باید به اندازه ی کافی اکسیژن ذخیره شده داشته باشد.
دو سرخرگ کرونر، در ابتدای سرخرگ آئورت بالای قلب قرار دارند.
خون از بطن چپ خارج شده و به سرخرگ آئورت که سرخرگ اصلی بدن است می رود و سپس از آنجا به سرخرگ های کرونر که به سرخرگ های کرونر چپ و راست معروف هستند رفته و به عمق عضله های قلب رفته و اکسیژن را به آن ها منتقل می کنند.
چون در شرایط طبیعی و عادی داخل دیواره های رگ ها و سرخرگ ها انعطاف پذیری خوبی وجود دارد که موجب حرکت راحت خون میشود.
بعضی اوقات به دلیل وجود ذرات چربی و جمع شدن آنها در دیواره ی رگ ها، عروق دارای رسوب شده و انسداد پیدا می کنند.
زمانی که دو تا از سرخرگهای کرونری که خونرسانی به قلب را انجام می دهند دچار انسداد بشوند میگویند که فرد دچار بیماری عروقی کرونری شده است.
با جمع شدن این رسوبات در سرخرگ ها، دیگر جریان خون به خوبی صورت نمی گیرد و باعث میشود که فرد دچار حمله ی قلبی یا آنژین شود.
در آنژیوگرافی کرونری پزشکان متخصص با استفاده از وارد کردن و پر کردن رگ از ماده ی حاجب، رگ را به خوبی مورد بررسی قرار می دهند و این آنژیوگرافی را از طریق رگ های موجود در دست یا پا انجام می دهند.
آنژیوگرافی مغزی
انجام آنژیوگرافی مغزی برای شناسایی کردن مشکلات عروقی مغزی به کار می رود. در موارد زیر پزشک انجام این آنژیوگرافی را تجویز می کند:
- در صورت غیر طبیعی بودن رگ های خونی
- در صورت تنگ بود شریان های مغزی
- در صورت آنوریسم مغزی به دلیل پارگی دیواره های شریان ها یا ضعیف شدن آن ها
- در صورت باریک شدن شریان های مغزی
- در صورت وجود نا هنجاری هایی در انتقال جریان خون به مغز
- در صورت وجود داشتن التهابات در رگ ها
- در صورت وجود تومور مغزی
- در صورت داشتن لخته خون
- در صورت وجود پارگی در دیواره های شریان ها
- در صورت سکته مغزی
- در صورت لکنت زبان گرفتن بیمار
- درصورت تاری دید گرفتن و دو بینی گرفتن بیمار
- درصورت سردرد های شدید و سرگیجه های زیاد و سیاهی رفتن چشم ها
- برای بررسی کردن شریان های مغزی قبل از عمل های جراحی
- برای کسب اطلاعات بیشتر درزمینه ی چگونگی جریان خون به تومورهای مغزی
مدت زمان لازم برای انجام آنژیوگرافی مغزی بین عمل بین یک تا سه ساعت می باشد.
آنژیوگرافی ریوی
در آنژیوگرافی ریوی، جریان خونی داخل عروق ریوی را مورد بررسی قرار می دهند و از آن ها عکس می گیرند.
با به کارگیری این روش لخته های خون موجود در ریه ها که اصطلاحا آمبولی ریه گفته میشود شناسایی می شوند.
در این روش در رگ های خونی موجود در کشاله ی ران و یا بالای آرنج بیمار، لوله ی کاتتر را قرار می دهند و به محلی که می خواهند بررسی کنند منتقل می کنند و سپس ماده کنتراست را تزریق کرده و از طریق آن شریان های ریوی را مورد بررسی قرار می دهند.
این آنژیوگرافی برای بررسی شریان های منتهی شده به ریه و عروق خونی ریه مورد استفاده قرار می گیرد تا میزان فشار عروق خونی که خون را به ریه منتقل می کنند را ارزیابی کرده و مشکلات ریوی موجود را شناسایی کنند.
در صورت وجود موارد زیر پزشک آنژیوگرافی ریوی را تجویز می کند:
- برا بررسی کردن رگ های خونی که برآمده شده اند به کار می رود.
- در صورت وجود شریان های غیر طبیعی متصل به ورید از این روش استفاده می کنند.
- برای بررسی وجود لخته خون و درمان آن از آنژیوگرافی ریوی استفاده می کنند.
- برا اینکه میزان انتقال خون به ریه ها را بررسی کنند، کاربرد دارد.
آنژیوگرافی ریوی روشی منتخب برای تشخیص آمبولی ریه است زیرا به راحتی در دسترس همه است و زمان تصویربرداری با استفاده از آن کوتاه است و نتیجه تصویر برداری بسیار دقیقی را ارائه می دهد.
از نتایج آنژیوگرافی ریوی می توان به موارد زیر دست پیدا کرد:
- ممکن است رنگ به صورت یک دست و هموار در عروق جریان داشته باشد و هیچ گونه انسداد و یا لخته ای وجود نداشته باشد، که این نشانه ی طبیعی بودن عروق ریوی است.
- ممکن است آنژیوگرافی ریوی نشان دهنده وجود توموری در عروق خونی باشد که نمی گذارد جریان ها به خوبی صورت بگیرد.
- ممکن است دیواره ی رگ خونی دارای برآمدگی باشد و از طریق آنژیوگرافی ریوی به خوبی قابل مشاهده است.
- انسداد موجود در رگ ها را نشان می دهد.
- و همچنین مشکلات مادر زادی موجود در انشعابات عروقی با این روش قابل مشاهده است.
آنژیوگرافی عروق محیطی
عروق محیطی شامل سیاهرگها و شریان هایی است که باعث گردش خون در دست ها و پاها میشود.
بیماری عروق محیطی به بیماری گفته میشود که روی شریان های محیطی (بجز عروقی که وظیفه ی انتقال خون به قلب و مغز را دارد) تاثیر گذاشته و باعث ضخیم شدن و سفت شدن شریان ها شده و نمی گذارد خون به خوبی جریان داشته باشد.
این بیماری می تواند شریان های کوچک و بزرگ را درگیر کند که پزشکان با استفاده از آنژیوگرافی عروق محیطی بهترین روش درمان برای این گرفتگی ها را انتخاب می کنند.
از علت های بیماری عروق محیطی می توان به آترواسکلروز اشاره کرد که باعث رسوب چربی و انسداد رگ ها میشود و دلیل آن داشتن فشار خون بالا، سیگار کشیدن فرد بیمار، دیابت و داشتن کلسترول بالا می تواند باشد.
علت های دیگر این بیماری شامل چاقی بیش از حد فرد، تحرک کافی نداشتن، سن، جنسیت و سابقه ی خانوادگی می باشد.
تروما، یکی از دلایل ابتلا به بیماری عروق محیطی است، که از آسیب رسیدن به باز یا پا به وجود می آید که موجب آسیب به رگ های خونی میشود.
پزشک با استفاده از آنژیوگرافی عروق محیطی شریان ها نگاه کرده و عروق مسدود شده را مورد بررسی قرار می دهد و متناسب با شرایطی که دارد برای روش مداوای رگ های مسدود شده تصمیم گیری می کند.
آنژیوگرافی کلیه
در این روش رگهای خونی موجود در کلیه را از لحاظ انسداد و یا ناهنجاری تاثیر گذار بر خونرسانی، مورد بررسی قرار می دهند.
از طریق اشعه ی ایکس، رگ های خونی کلیه را مشاهده کرده و بیماری هایی از جمله آنوریسم، فیستول و همچنین وجود لخته خون در کلیه و میزان بالای فشار خون را بررسی و شناسایی می کنند.
کلیه ی اهدا کنندگان و گیرندگان را قبل و بعد از اهدا، از طریق این روش مورد ارزیابی قرار می دهند.
با استفاده از آنژیوگرافی کلیه رگها را مورد بررسی قرار می دهند تا چنان چه مشکلی در جریان خون وجود دارد شناسایی شده و درمان شود.
اگر فرد دارای فشار خون بالا باشد ممکن است پزشک برای بررسی این علت، آنژیوگرافی کلیه را تجویز کند و همچنین برای بیمارانی که دارای شریان های ملتهب و بسته در کلیه هستند نیز آنژیوگرافی کلیه انجام میشود.
تومورهای موجود در شریان های کلیه نیز از طریق این روش قابل ارزیابی و بررسی هستند.
آنژیوگرافی پانکراس
پانکراس غده ای در بدن و بخشی از سیستم گوارشی انسان است که دو بخش برون ریز و درون ریز دارد و پشت معده قرار دارد.
از جمله بیماری های پانکراس که نیاز به انجام آنژیوگرافی پانکراس دارد، می توان به سرطان پانکراس اشاره کرده که از طریق ورود کاتتر و تزریق مایع و عکس برداری، رگ های منتهی به پانکراس را بررسی کرده و وجود تومورهای سرطانی در پانکراس را مورد بررسی قرار می دهند.
آنژیوگرافی شریان کاروتید
محل قرار گرفتن شریان های کاروتید در دو طرف گردن است و از شریان هایی هستند که خون را به مغز می رسانند.
چنان چه این شریان ها دارای انسداد و گرفتگی شوند از طریق آنژیوگرافی می توانند آن ها را بررسی کرده و به صورت عکس دیده و سپس تحت درمان قرار دهند.
آنژیوگرافی ورید کبدی
سیاهرگی است که خون را از روده و طحال به کبد منتقل می کند و مواد مغذی را از روده به سمت کبد حمل می کند.
با انجام آنژیوگرافی ورید کبد، چنان چه فرد بیمار دارای تومور و یا گرفتگی در شریان های ورید کبد شود، پزشک متخصص آن را مشاهده می کند و تصمیمات مورد نیاز در جهت درمان را می گیرد.
آنژیوگرافی ورید کلیوی
ورید کلیوی سیاهرگی است که خون کلیه را خالی می کند و حمل کننده ی خون تصفیه شده توسط کلیه هستند.
گرفتگی موجود در سیاهرگ کلیوی که ترومبوز نام دارد و سندرم فندق شکن را از طریق انجام آنژیوگرافی ورید کلیه مورد ارزیابی قرار می دهند.
آنژیوگرافی برای چه قسمتهایی از بدن انجام میشود؟
آنژیوگرافی میتواند برای بررسی عروق قسمتهای مختلف بدن انجام شود و محدود به عروق قلب نیست.
از جمله نواحی که ممکن است با این روش بررسی شوند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- عروق مغز
- عروق گردن
- عروق قفسه سینه
- عروق شکم
- عروق کلیه
- عروق لگن
- عروق پا و اندام تحتانی
- عروق دست و اندام فوقانی
- عروق قلب
نوع تصویربرداری و روش انجام بر اساس محل مورد بررسی متفاوت است.
برای مثال، CT و MRI میتوانند در بررسی بسیاری از عروق بدن مورد استفاده قرار گیرند، در حالی که آنژیوگرافی کاتتری در برخی شرایط امکان تصویربرداری دقیقتر و انجام مداخلات درمانی را نیز فراهم میکند.
چرا از آنژیوگرافی استفاده می کنند؟
آنژیوگرافی روشی است که از آن برای مشاهده کردن رگ های خونی استفاده می کنند.
مشاهده ی رگ ها با استفاده از تصویربرداری معمولی به وسیله ی اشعه ی X به خوبی امکان پذیر نیست.
بنابراین با تزریق کردن رنگ هایی به رگ های خونی بیمار، باعث برجسته شدن رگ ها شده و پزشک متخصص به راحتی می توانند هر مشکلی که وجود دارد را ببیند و تلاش خود را در جهت رفع آن مشکل بکند.
در آنژیوگرافی کرونری، از شریان های قلبی، عکس اشعه ی X می گیرند و شدت بیماری قلبی را نشان می دهند و به پزشک در بررسی و تشخیص بیماری قلبی شخص بیمار، کمک بسیاری می کند.
با استفاده از این تکنیک، امروزه میزان انجام عمل قلب باز به نسبت زیادی کاهش پیدا کرده است.
مهمترین کاربردهای آن عبارتاند از:
- بررسی تنگی عروق
- شناسایی انسداد عروق
- بررسی آنوریسم
- بررسی لختههای خونی
- ارزیابی ناهنجاریهای عروقی
- بررسی آسیبهای واردشده به عروق
- بررسی وضعیت عروق پیش از برخی جراحیها
- کمک به انتخاب روش درمانی مناسب
- بررسی نتیجه برخی درمانهای عروقی
آنژیوگرافی چگونه انجام می شود؟

نحوه انجام آنژیوگرافی به نوع روش انتخابشده بستگی دارد. مراحل آنژیوگرافی کاتتری با CT آنژیوگرافی یا MR آنژیوگرافی یکسان نیست.
آمادهسازی بیمار
پیش از انجام آنژیوگرافی، پزشک درباره وضعیت سلامت بیمار، داروهای مصرفی، بیماریهای زمینهای و سابقه حساسیت به ماده حاجب سؤال میکند.
اگر احتمال بارداری وجود داشته باشد، بیمار باید پزشک یا تکنسین تصویربرداری را در جریان قرار دهد.
وجود بیماری کلیوی، مشکلات انعقادی یا سابقه واکنش به ماده حاجب باید پیش از انجام آزمایش اعلام شود.
بیحسی و ورود کاتتر
در آنژیوگرافی کاتتری، محل ورود کاتتر معمولاً با بیحسی موضعی بیحس میشود.
سپس کاتتر از طریق یک سوراخ کوچک وارد رگ شده و به سمت قسمت موردنظر هدایت میشود.
محل ورود کاتتر بسته به نوع و هدف آنژیوگرافی میتواند متفاوت باشد.
تزریق ماده حاجب
پس از قرار گرفتن کاتتر در محل مناسب، ماده حاجب از طریق آن تزریق میشود.
این ماده کمک میکند عروق در تصاویر واضحتر دیده شوند.
در هنگام تزریق ماده حاجب، برخی افراد ممکن است برای مدت کوتاهی احساس گرما یا سوزش داشته باشند.
تصویربرداری از عروق
همزمان با عبور ماده حاجب در عروق، تصاویر لازم با استفاده از دستگاه تصویربرداری گرفته میشود.
پزشک با بررسی این تصاویر میتواند وضعیت عروق را ارزیابی کند.
خارج کردن کاتتر و پایان کار
پس از پایان تصویربرداری، کاتتر خارج میشود و محل ورود آن تحت مراقبت قرار میگیرد تا خونریزی ایجاد نشود.
مدت انجام آنژیوگرافی کاتتری ثابت نیست و ممکن است بسته به شرایط بیمار و نوع بررسی از کمتر از یک ساعت تا چند ساعت طول بکشد.
آنژیوگرافی از دست بهتر است یا کشاله ران؟
آنژیوگرافی میتواند از مسیرهای مختلفی انجام شود که انتخاب مسیر ورود کاتتر به شرایط بیمار، نوع رگ مورد بررسی و نظر پزشک بستگی دارد.
دو مسیر رایج برای دسترسی به عروق، مچ دست و کشاله ران هستند.
هرکدام از این روشها مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند و نمیتوان یک مسیر را برای همه بیماران بهترین گزینه دانست.
آنژیوگرافی از طریق مچ دست
در این روش، کاتتر از طریق شریان رادیال در ناحیه مچ دست وارد رگ میشود و پس از هدایت در مسیر عروق، به ناحیه موردنظر میرسد.
یکی از مزایای این مسیر، امکان تحرک بیشتر بیمار پس از انجام آنژیوگرافی است؛ زیرا معمولاً بیمار برای مدت طولانی مجبور به بیحرکت ماندن نیست.
خونریزی در محل ورود کاتتر در این روش معمولاً راحتتر قابل کنترل است.
با این حال، انتخاب این مسیر برای همه افراد امکانپذیر نیست و وضعیت شریانهای دست و شرایط جسمی بیمار باید پیش از انجام آن بررسی شود.
آنژیوگرافی از طریق کشاله ران
در این روش، کاتتر از طریق شریان فمورال در ناحیه کشاله ران وارد بدن میشود.
این مسیر یکی از روشهای شناختهشده دسترسی عروقی است و در برخی بیماران، بسته به شرایط عروق و نوع بررسی موردنیاز، مورد استفاده قرار میگیرد.
پس از آنژیوگرافی از کشاله ران، معمولاً لازم است بیمار برای مدتی طبق دستور تیم درمان استراحت و محدودیت حرکتی بیشتری داشته باشد تا احتمال خونریزی از محل ورود کاتتر کاهش پیدا کند.
از مهمترین مزایا می توان به دسترسی به ساختارهای دقیق و انجام روش های درمانی مانند آنژیوپلاستی و استنت گذاری اشاره کرد.
تفاوت آنژیوگرافی از دست و کشاله ران
هیچکدام از این دو روش را نمیتوان بهصورت مطلق «بهتر» دانست.
پزشک با توجه به وضعیت عروق، سابقه بیماری، نوع آنژیوگرافی و شرایط بیمار، مناسبترین مسیر را انتخاب میکند.
| ویژگی | از دست | از کشاله ران |
| محل ورود کاتتر | مچ دست | شریان فمورال در کشاله ران |
| تحرک بعد از عمل | معمولاً بیشتر | معمولاً محدودتر |
| احتمال خونریزی محل ورود | معمولاً کمتر | معمولاً بیشتر |
| مدت مراقبت | وابسته به شرایط بیمار | وابسته به شرایط بیمار |
آنژیوگرافی چقدر طول میکشد؟
مدت زمان آنژیوگرافی به نوع روش، محل بررسی، وضعیت عروق و نیاز یا عدم نیاز به اقدامات درمانی بستگی دارد.
در آنژیوگرافی کاتتری، خود تصویربرداری ممکن است در کمتر از یک ساعت انجام شود، اما در برخی شرایط کل فرایند میتواند چند ساعت زمان ببرد.
زمان آمادهسازی، مراقبت پس از انجام و مدت تحت نظر بودن بیمار نیز باید در نظر گرفته شود.
بنابراین نمیتوان برای همه بیماران یک زمان مشخص تعیین کرد.
قبل از آنژیوگرافی چه آمادگیهایی لازم است؟
آمادگی قبل از آنژیوگرافی به نوع روش، داروهای مورد استفاده و شرایط بیمار بستگی دارد.
بنابراین نباید یک دستور یکسان را برای همه افراد در نظر گرفت.
پیش از انجام آنژیوگرافی بهتر است موارد زیر را با پزشک در میان بگذارید:
- تمام داروهای مصرفی
- سابقه حساسیت به ماده حاجب
- بیماری کلیوی
- دیابت
- مشکلات مربوط به انعقاد خون
- بیماریهای زمینهای مهم
- احتمال بارداری
- بارداری یا شیردهی
- سابقه واکنش به مواد حاجب
در بعضی روشها یا در صورت استفاده از داروی آرامبخش، ممکن است بیمار نیاز به ناشتا بودن داشته باشد.
مدت ناشتا بودن باید مطابق دستور پزشک یا مرکز درمانی باشد و نباید بدون هماهنگی، داروهای مصرفی قطع شوند.
بعد از آنژیوگرافی چه مراقبتهایی لازم است؟

مراقبتهای بعد از آنژیوگرافی به نوع روش انجامشده بستگی دارد.
در آنژیوگرافی کاتتری، محل ورود کاتتر اهمیت بیشتری دارد و بیمار باید تا مدتی تحت نظر باشد.
مهمترین نکات عبارتاند از:
- محل ورود کاتتر را از نظر خونریزی، تورم و تغییر رنگ بررسی کنید.
- فعالیتهای سنگین را تا زمانی که پزشک اجازه نداده است انجام ندهید.
- داروهای خود را طبق دستور پزشک مصرف کنید.
- در صورت توصیه پزشک، مایعات کافی مصرف کنید.
- اگر داروی آرامبخش دریافت کردهاید، درباره رانندگی و فعالیتهای نیازمند تمرکز طبق دستور مرکز درمانی عمل کنید.
- در صورت مشاهده علائم غیرطبیعی، با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید.
برخی افراد پس از آنژیوگرافی دچار کبودی یا درد خفیف در محل ورود کاتتر میشوند که معمولاً با گذشت زمان برطرف میشود.
آیا آنژیوگرافی درد دارد؟
آنژیوگرافی کاتتری معمولاً با بیحسی موضعی انجام میشود و ورود کاتتر به داخل رگ معمولاً بهطور مستقیم احساس نمیشود.
ممکن است هنگام ورود سوزن یا تزریق ماده بیحسی، احساس سوزش یا درد کوتاهمدت داشته باشید.
هنگام تزریق ماده حاجب، بعضی افراد احساس گرما یا سوزش گذرا را تجربه میکنند.
میزان ناراحتی به نوع آنژیوگرافی و شرایط فرد بستگی دارد.
آنژیوگرافی در کودکان
آنژیوگرافی، یک روش تصویربرداری دقیق از عروق و قلب است که در کودکان نقش بسیار مهمی در تشخیص مشکلات قلبی و عروقی ایفا میکند.
این روش با استفاده از تزریق ماده حاجب و تصویربرداری با اشعه ایکس، مسیر جریان خون و ساختار رگها را به وضوح نمایش میدهد.
اهمیت آنژیوگرافی کودکان در تشخیص به موقع بیماریهایی مانند نقصهای مادرزادی قلب، انسداد رگها و اختلالات جریان خون، غیرقابل انکار است.
آنژیوگرافی به پزشکان کمک میکند تا اطلاعات دقیقی درباره ساختار و عملکرد قلب کودک به دست آورند و برنامه درمانی مناسب را طراحی کنند.
از جمله کاربردهای رایج آن، بررسی نقصهای قلبی مادرزادی، شناسایی تنگی یا انسداد عروق، و ارزیابی عروق پس از عملهای جراحی قلب است.
علاوه بر این، آنژیوگرافی کودکان با کاهش نیاز به روشهای تهاجمی و خطرناکتر، روند تشخیص و درمان را ایمنتر میسازد.
روند انجام آنژیوگرافی در کودکان معمولاً تحت بیهوشی یا آرامبخشی کنترلشده انجام میشود تا کودک آرام و ثابت بماند.
پس از انجام آنژیوگرافی، نظارت دقیق بر علائم حیاتی و مراقبت از محل ورود کاتتر ضروری است تا هرگونه عارضه احتمالی به سرعت تشخیص داده شود.
رعایت این مراقبتها و مشاورههای پزشکی پس از انجام آنژیوگرافی، باعث افزایش دقت تشخیص و کاهش خطرات جانبی میشود.
عوارض و خطرات آنژیوگرافی چیست؟

عوارض آنژیوگرافی خیلی کم و در موارد نادری اتفاق می افتد ولی باز هم ما شما را از این عوارض احتمالی آگاه می کنیم:
- ممکن است بیمار به ماده حاجبی که به بدنش تزریق میشود حساسیت داشته باشد و با قرمزی و خارش خود را نشان می دهد و در مواقع حساسیت شدید فرد دچار مشکلات تنفسی میشود.
- احتمال حمله ی قلبی وجود دارد.
- احتمال اینکه بیمار سکته مغزی کند وجود دارد.
- ممکن است کلیه ها به دلیل تزریق ماده ی حاجب آسیب ببینند.
- ممکن است بیمار بعد از آنژیوگرافی دچار خونریزی شدید شود.
- به دلیل ورود کاتتر ممکن است شریان های ران یا بازو آسیب ببینند.
- با دریافت اشعه ی ایکس ممکن است بافت ها آسیب ببینند.
- احتمال مرگ فرد بیمار در آنژیوگرافی قلب وجود دارد.
- امکان اینکه محل آنژیوگرافی بعد از عمل درد و یا سوزش داشته باشد وجود دارد و این سوزش به دلیل خروج لوله به وجود می آید.
- فرد بیمار بعد از آنژیوگرافی ممکن است دچار سردرد شود.
- احتمال اینکه فرد دچار قلب درد شود یکی از عوارض شایع می باشد.
- احتمال مبتلا شدن فرد بیمار به سرطان به دلیل تابش اشعه ایکس وجود دارد.
- داشتن سرگیجه و آسم و کاهش فشار خون نیز از عوارض انجام این عمل می باشد.
- امکان خیلی ضعیفی نیز وجود دارد که کاتتر در درون بدن فرد بیمار بشکند.
خطرات آنژیوگرافی نیز عبارتند از:
- ریتم نامنظم قلب (آریتمی)
- واکنشهای آلرژیک به رنگ یا داروهای مورداستفاده در طول عمل
- آسیب کلیه
- خونریزی و یا ایجاد تورم و التهاب پوستی در ناحیه لولهگذاری شده
- عفونت محل کاتتر شده
مزایای انجام آنژیوگرافی
برای تشخیص درست بیماری و درمان کردن آن، استفاده از فرایند آنژیوگرافی بسیار دارای اهمیت است و شامل مزایایی از جمله موارد زیر می باشد:
- به دکتر در زمینه ی تشخیص بیماری قلبی عروقی بسیار کمک می کند.
- کمک می کند که پزشک معالج بهترین و موثر ترین روش را جهت درمان بیماری به کار ببرد.
- دارای میزان عوارض کمتری نسبت به روش های قبلی و قدیمی تر می باشد و برای بیمار روشی موثر تر است.
- در مقایسه با جراحی باز بسیار خطر کمتری برای بیمار دارد.
- دوره نقاهت این روش درمانی بسیار کمتر از روش جراحی باز است.
- به راحتی در هر بیمارستان و به وسیله ی هر پزشک متخصصی قابل انجام است.
- نسبت به عمل جراحی باز هزینه ی کمتری را برای بیمار دارد.
چه زمانی بعد از آنژیوگرافی باید به پزشک مراجعه کرد؟
بسیاری از عوارض پس از آنژیوگرافی خفیف هستند، اما بعضی علائم نیاز به بررسی پزشکی دارند.
در صورت مشاهده موارد زیر باید با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید:
- خونریزی محل ورود کاتتر که با فشار مستقیم متوقف نمیشود
- تورم قابلتوجه یا ایجاد توده دردناک در محل ورود کاتتر
- درد شدید یا رو به افزایش
- قرمزی، گرمی یا تورم محل ورود کاتتر
- سرد شدن یا تغییر رنگ دست یا پا در سمتی که کاتتر وارد شده است
- تنگی نفس
- ضعف یا بیحسی ناگهانی
- هرگونه علامت شدید یا غیرعادی که پس از انجام روش ایجاد شود
خونریزی مداوم، درد شدید، تغییر رنگ یا سرد شدن اندام از علائمی هستند که باید جدی گرفته شوند.
تفاوت آنژیوگرافی با آنژیوگرافی قلب چیست؟
«آنژیوگرافی» یک اصطلاح کلی برای روشهای تصویربرداری از عروق است و میتواند برای قسمتهای مختلف بدن استفاده شود.
در مقابل، آنژیوگرافی قلب به بررسی اختصاصی عروق مرتبط با قلب، بهویژه عروق کرونر، مربوط میشود.
|
آنژیوگرافی |
آنژیوگرافی قلب |
|
اصطلاحی کلی برای بررسی عروق |
بررسی اختصاصی عروق کرونر |
|
میتواند عروق قسمتهای مختلف بدن را بررسی کند |
تمرکز آن روی عروق خونرسان قلب است |
| شامل روشهای مختلف تصویربرداری میشود |
یکی از کاربردهای تخصصی آنژیوگرافی است |
| ممکن است برای مغز، گردن، کلیه، پا، لگن و سایر نواحی انجام شود |
برای ارزیابی عروق قلب انجام میشود |
بنابراین هر آنژیوگرافی الزاماً آنژیوگرافی قلب نیست.
اگر هدف شما آشنایی با علل انجام، نحوه انجام، عوارض و مراقبتهای مربوط به آنژیوگرافی قلب است، جزئیات آن در مقاله اختصاصی [آنژیوگرافی قلب] بررسی شده است.
تفاوت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی چیست؟
|
آنژیوگرافی |
آنژیوپلاستی |
|
روش تصویربرداری و بررسی عروق |
روش مداخلهای برای درمان برخی تنگیها و انسدادها |
|
هدف اصلی تشخیص و ارزیابی است |
هدف اصلی بهبود جریان خون در رگ آسیبدیده است |
| ممکن است با CT، MRI یا کاتتر انجام شود |
معمولاً با استفاده از کاتتر و ابزارهای مداخلهای انجام میشود |
| در روش کاتتری میتواند اطلاعات لازم برای تصمیم درمانی را فراهم کند |
ممکن است با بالون یا استنت انجام شود |
آنژیوگرافی ثبت و آنالیز پزشکی رگ خونی است که به درستی کار نمی کند.
آنژیوپلاستی فرآیند باز کردن انسداد رگ یا شریان مسدود شده است.
آنژیوگرافی با دستگاه تخصصی اشعه ایکس و ید و آنژیوپلاستی با کاتتر بالون انجام می شود.
طول عمر بیماران آنژیوپلاستی نسبتا طولانی است و این روش در بهبود جریان خون به قلب و تسکین علائم انسداد عروق مانند درد قفسه سینه (آنژین صدری) بسیار موثر است.
برای آشنایی کاملتر با روش درمانی، میتوان به مقاله [آنژیوپلاستی] مراجعه کرد.
مراجعه به متخصص برای بررسی نیاز به آنژیوگرافی

انتخاب روش تصویربرداری مناسب باید بر اساس علائم، سابقه پزشکی، بیماریهای زمینهای و نتیجه معاینات انجام شود. به همین دلیل، انجام آنژیوگرافی بدون تشخیص و توصیه پزشک ضرورتی ندارد.
دکتر محمدصادق کشمیری با بررسی شرایط بیمار و نتایج معاینات و آزمایشهای لازم، میتواند درباره نیاز به بررسیهای تخصصی و روش مناسب تشخیصی تصمیمگیری کند.
اگر برای شما آنژیوگرافی تجویز شده است، بهتر است پیش از انجام آن درباره علت درخواست آزمایش، روش مورد استفاده، ماده حاجب، آمادگیهای لازم و مراقبتهای بعد از آن با پزشک خود صحبت کنید.
تجربیات بیماران پس از انجام آنژیوگرافی
روز انجام آنژیوگرافی برایم کمی استرسزا بود، اما کادر پزشکی با دقت و مهربانی مرا آرام کردند.
وقتی کاتتر وارد شد، فقط یک فشار و حس گرمای کوتاه احساس کردم و اصلاً درد شدیدی نبود.
بعد از تمام شدن فرآیند، کمی خستگی و ناراحتی در محل ورود کاتتر داشتم، اما پزشک گفت این کاملاً طبیعی است و طی چند روز برطرف میشود.
روزهای بعد، وقتی استراحت کردم و مراقبتهای توصیه شده را انجام دادم، کبودی کمکم محو شد و هیچ مشکل جدی پیش نیامد.
حس کردم بدنم آرامتر است و پزشکان با تصاویر دقیق آنژیوگرافی توانستند مشکلات رگهای قلبم را به خوبی تشخیص دهند.
تجربهای که در ابتدا ترسناک به نظر میرسید، با مراقبت درست، راحت و مؤثر بود.
هزینه آنژیوگرافی چقدر است؟
از شهری به شهر دیگه این هزینه می تواند متفاوت باشد و امکانات پزشکی موجود در بیمارستان ها در این هزینه تاثیر گذار است.
عوامل مختلفی از جمله سن بیمار، نوع بیمارستان و شهر و مکان بیمارستان، وضعیت پزشکی که بیمار دارد.
منطقه ی عمل در هزینه ی آنژیوگرافی تاثیرگذار است.
هزینه ی انجام آنژیوگرافی دارای چند بخش است:
- خدمات بیمارستان که شامل تشکیل دادن پرونده، بستری شدن بیمار و انجام دادن آزمایشات قبل از آنژیوگرافی، خدمات بخش پرستاری و مراقبت هایی که قبل و بعد از آنژیوگرافی و در کت لب لازم است انجام شود، می باشد.
- هزینه آنژیوگرافی و وسایل و تجهیزاتی که حین انجام این عمل نیاز است، می باشد.
- خدمات پزشکی که انجام میشود.
آنژیوگرافی از مواردی است که تحت پوشش بیمه ای قرار می گیرد و بیمه های درمانی و بیمه های تکمیلی این عمل را شامل میشوند.
بهتر است قبل از انجام آنژیوگرافی استعلام های لازم را از بیمه درمانی خود گرفته و در مراکز طرف قرار داد بیمه خود، آنژیوگرافی را انجام دهید.
تفاوت هزینه آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی
هزینه آنژیوگرافی در بیمارستان خصوصی برای فردی که هیچ یک از بیمه های پایه را ندارد حدود 6 میلیون تومان است.
هزینه آنژیوپلاستی در صورتی که فقط روی یک رگ با استنت دارویی انجام شود حدود 13 میلیون تومان است.
هنگامی که دو رگ با استنت دارویی انجام شود، هزینه آنژیوپلاستی حدود 18 میلیون می باشد.
هزینه آنژیوگرافی در بیمارستان های دولتی
هزینه آنژیوگرافی حدود پانصد هزار تومان و هزینه آنژیوپلاستی به طور متوسط 1 تا 3 میلیون تومان است.
بیماران تامین اجتماعی می توانند با مراجعه به بیمارستان های طرف قرار داد برای آنژیوپلاستی اقدام کنند.
در شورای استنت مطرح شده در صورت پذیرش این گونه بیماران بطور رایگان آنژیوپلاستی انجام خواهد گرفت.
هزینه آنژیوگرافی با بیمه سلامت
هزینه ی آنژیوگرافی حدود ۲ تا ۳ میلیون تومان و هزینه آنژیوپلاستی یا همان هزینه بالن قلب متوسط ۵ تا ۶ میلیون تومان می باشد.
در بیمارستانهای طرف قرار داد در صورت داشتن بیمه تکمیلی هزینه آنژیوگرافی و همچنین هزینه آنژیوپلاستی برای بیمار کاملاً رایگان خواهد بود.
هزینه آنژیوگرافی قلب در سال 1405
هزینه آنژیوگرافی قلب بستگی به این دارد که این عمل در کدام بیمارستان یا مرکز آنژیوگرافی در تهران انجام شود و بیمار تحت پوشش کدام بیمه درمانی قرار گیرد.
در بسیاری از موارد ممکن است آنژیوگرافی همزمان با عمل دیگری مانند آنژیوپلاستی و بالون گذاری قلب انجام شود که بر قیمت آنژیوگرافی نیز تاثیر می گذارد.
2 پاسخ
با سلام عرض ادب و احترام آقای دکتر هزینه انژیوگرافی پرستات چقدر میشود
بیمه پایه من تامین اجتماعی وتکمیل دی میباشد
سلام!
برای اطلاع دقیق از هزینه آنژیوگرافی پروستات با بیمه تأمین اجتماعی و تکمیلی دی، پیشنهاد میکنم که به بیمارستان یا مرکز درمانی مراجعه کنید یا با آنها تماس بگیرید.
هزینهها ممکن است بسته به شرایط درمان و پوشش بیمهای متفاوت باشد.
کادر پزشکی شما را بهطور دقیق راهنمایی خواهند کرد.